
بعدِ هزارمین باری که نتونستی
یه روز
یه روزِ عادی مثل بقیه روزا
بی هیچ اتفاق خاص و بی حضور هیچ تازه واردی توو زندگیت
یه آن بی مقدمه
میری سراغ یه فلدر قدیمی
و بی معطلی اون رو پاک می کنی...
اون لحظه
نه قدرتمندی٬ نه فراموش کردی٬
نه لج کردی؛
فقط به منطقی ترین حالت ممکن پذیرفتی
که یه خاطره هایی در عین عزیز بودن
از یه جایی به بعد دیگه بی فایده ان...
بی فایده...
بعدالتحریر:
۱-چرا فکر میکنی حق با تو هستش؟؟؟؟ هاااان؟؟؟؟
نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۶/۰۴/۱۴ساعت ۱:۱۵ ق.ظ توسط فراموشکار| |
.....سایه های دوری........