
وقتی کسی میره، ینی میخاد برای خودش
خاطرههای جدید بسازه...
اما وقتی میمونی... ینی داری زیر سالها خاطره گم میشی...
واقعیت اینه که باید یکبار برای همیشه
جلوی آینه بایستی ، به چشمات خیره بشی ، اشکاشون رو پاک کنی و.
بهشون بگی :«تقصیر شما نیست که نموند، میدونم سعی کردین .. ولی خب نشده»
تلخه اما!
کسی که میره ، هیچوقت دلش واسه اونی که مونده تنگ نمیشه......
بعدالتحریر:
۱- بعضی وقتا دلت واسه خاطرههات تنگ میشه نه عادما....
نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۵/۱۲/۰۳ساعت ۳:۳۲ ب.ظ توسط فراموشکار| |
.....سایه های دوری........